www.atelierliza.nl
home

november 2019

Hoi,
Stillevens hoor je niet.
Boven zie je het oktober-schilderwerk van Milenka. De koffiepot lijkt te bewegen, net zoals het doek waar de objecten op staan. Zie je hoe mooi de weerkaatsing van de kleuren is aan de onderkant (links) van de glimmende pot?

Meer Stillevens kan je door hier te klikken bekijken.

Hier vind je een les constructietekenen voor liefhebbers.

Kinderen van de Arentschool in Kralingen knutselden met karton, lijm + scharen + houten kralen + skoebiedoe-snaren. Het resultaat kan je zien en horen. Als ontspannen basgitaren klinken de gekleurde snaren. Je kan er echt op spelen.


Klik hier Muziek maken met karton

 



Vraag van de Maand:
Hoe diep ligt Ommoord onder de zeespiegel?




Een plastic soepschildpad in wording laat je anders over tijd denken. Je kan alvast een kijk nemen in het maakproces.


Lees een interview met gitaristen en krijg antwoorden van pianisten
Cash
Knibbel, knabbel, kluisje, wie speelt daar in dat huisje?

Klik hier Albert d' albinobig, die een verfbad nam
 
BOeKeN / LiedjeS  / melodietjeS
Aanrader:
Haruki Murakami schreef:Romanschrijver van beroep.
De wereld als markt en strijd door Michel Houllebecq.
Het verborgen leven van bomen door Peter Wolleben.


Aquarelleren


Zin in buiten tussen de bomen aquarelleren?
Flessen, bloemen, mensen en dieren binnen?

Wil jij het ook eens proberen?





Xiao, Milenka en ik zijn in maart weer begonnen.




'Even de kat ophalen
'


uit:
Delfts blauwe dagen

De oude weg naar Kralingen

Tina gaat de volgende dag weer naar huis. Daar kan ze haar eigen deur niet meer vinden. Is haar woning echt verdwenen?

Duik in de rustige jaren 80
rond de 12000 woorden.

Leestijd: 3 uur.

 

Nieuwe muziek

Sharron speelt en zingt:
Before you start your Day

Anna zingt haar eigen lied: WAR

 

Cliplezen

Anna haar vakantielied is af. Wil je haar clip zien dan kan dat buiten internet.




Toffe tafels

Heb jij ze al gezien?


Kunst maken in Rotterdam 2019


Sprookjes


De geheime opdracht van Sinterklaas
wacht op jou. Ontdek waarom eenhoorns in de loop van de tijd zo klein zijn geworden en loop mee in een ondergronds gangenstelsel in Schotland. Leestijd: 120 minuten.



Viola's reizen krijgt een nieuwe letterjas. Zonder zolen de wereld in. Was het in 1987 een theatervoorstelling voor kinderen. Momenteel maak ik er een nieuw verhaal van, niet alleen voor de kleintjes.  Hier kan je het begin lezen.

 



Reisverhalen

 

Rome

 

LINKs&(K)LIKs
ANNA:  www.fluens.weebly.com
XIAO: www.xiao-expositie.simpsite.nl
PIEM:http://www.piemwirtz.com/
MILENKA: milenkajacobs.nl
BEELDEN KIJKEN IN ROTTERDAM
  Beelden kijken in Rotterdam http://www.bkor.nl/
trailer: ALPHABET
literatuurmuseum.nl


(d)rome(n)

 
Matyas kroop in de soepschildpad om eens te kijken hoe dat nou voelde. In september kreeg de pad een eigen kop. (zie foto's)
Plastic Soepschildpad

Persilflessen vormen het pantser waaruit het schild van de plastic Soepschildpad bestaat. Doordat de pad doorzichtig is kan zonlicht door het beest heen schijnen. Als wandelende kas kan-ie in het voorjaar prima planten beschermen tegen de kou en harde wind. Het dier gaat vooruit en zal een bloemenpad achterlaten. Dat is even wat anders dan kerosine,asvalt en uitlaatgassen, die snelle mensen achterlaten om vooruit te komen.
reisverslag Rome
 
  
Twisten tussen de toeristen



Wandelen langs oud spul

Rome 3 maart 2019
Het colosseum valt als een gigantische droom boven op je, zodra je opklimt uit het metrostation Colosseo.
Ik moest meteen aan schrijver Ilja Leonard Pfeijffer denken, Zijn Grand Hotel Europa is zeker geen kleintje. Op het vliegveld zag ik zijn werk liggen tussen alle anderen die van een veel bescheidener formaat waren. Toch werd het Murakami, de romanschrijver van beroep. Ilja neem je niet effetjes in je handtas in het vliegtuig mee.
Edwin en ik kozen voor de zondag om naar het colosseum te gaan, want op die dag is de Via dei Fori Imperiali altijd voor verkeer gesloten zodat voetgangers ongestoord kunnen rondlopen. We liepen elkaar daar allemaal tegen het lijf en het leek, nee het was een kermis. De rijen zo lang als twee maal de omtrek van het colosseum.
Daar de zon scheen en veel moois te zien was, liepen Edwin en ik te dwalen op plekken die rustig waren. Zo konden we gewoon doorlopen bij een openluchtmuseum waar vlonders het pad vormden tussen oud spul. We lieten de drukte boven ons en daalden af naar steeds diepere gronden. De foto links boven heb ik daar geklikt. Ja, die van die drie zuilen. Het was een wonder voor mij dat we gratis naar binnen mochten en we helemaal niet gecontroleerd werden. Wij waren nog helemaal niet op de hoogte van wat zich boven afspeelde.

Waarom een wonder en wat speelde zich allemaal boven ons af?
Gratis dat toverwoord gonsde door de warme lucht inclusief vroege wespen zeepbellen en grote balonnen. Alle historische bezienswaardigheden rondom het colosseum kon je zonder betalen bezoeken. Je kreeg zomaar kaartjes aan de kassa.

Om de massa te ontvluchten duwden wij onzelf omhoog een eeuwenoude heuvel op met slechts een paar heel primitieve half onder de grondse woningen of zeg liever schuilholen. Om de boel niet voor altijd te laten verdwijnen zag je houten stutwerk. De rijke Romeinen, die pas veel later leefden, lieten veel duidelijkere sporen achter in vormen van steen. Allemaal bovengronds. Van versierde Corintische zuilen tot grote stenen tafels waar je als bezoeker achter kon staan. Er was zelfs een soort tweede colosseum, langwerpig en groot als het Feyenoordstadion in Rotterdam.

Mijn honger naar het echte ronde bouwwerk, waarmee dit schrijfsel begon, groeide bij elke stap die we verder zetten. Ik popelde om af te dalen en alsnog die spannende ruimte binnen te gaan. Daar waar de Romeinen ooit hun wilde gemene spelen speelden. Daar waar bloed vloeide voor vermaak en waar mensen en dieren werden vernederd of bejubeld als helden. Daar waar lachsalvo's en angstscheuten de bezoekers een gevoel gaven dat ze leefden.
Zou het in de middag wel lukken?

wordt vervolgd




maandpagina: november 2019  
©Copyright2019 Atelier Liza